مدینه فاضله ، شهر آرمانی ، شهر سالم و بالاخره جامعه ایمن مضامینی هستند که شاید آن را زیاد شنیده باشید. آنچه که دانشمندان و فرهیختگان جوامع را به اندیشیدن در قالب این الفاظ و عبارات برانگیخته است ، دیدن رنج انسان هایی بوده که بدون آنکه خود خواسته باشند ، دراثر عواملی قابل پیشگیري دچار لطمات و آسیب هاي روانی و جسمی شده اند . شاید ایمنی مهمترین نیاز انسان بعد از تغذیه باشد چراکه این نیاز از دوران جنینی تا پایان حیات با او خواهد بود و درصورتی که امنیت جسمی وروانی انسان به هرشکلی تهدید شود ، انسان هم بصورت غریزي و هم ارادي به آن واکنش نشان می دهد .

ضربان قلب جنین و حرکات او در شکم مادر به عوامل تهدید کننده حیات واکنش نشان می دهد و رشد و نمو جنین نیز ممکن است تحت تأثیر عوامل بیرونی قرار گیرد. حتی سیگارکشیدن اطرافیان نیز می تواند منجر به ایجاد عوارض در جنین گردد. تمامی عوامل پیرامون ما چه آنها که بوسیله یکی از حواس خود ویا با ابزارهاي موجود از آنها باخبریم و چه آنهایی که ممکن است در قلمرو ناشناخته هاي ما باشند به نحوي برروي ما تأثیرمی گذارند ، خود انسان نیز از این قاعده مستثنی نیست و بعنوان یک سیستم ممتاز با قابلیت هاي فوق العاده می تواند برخود و دیگران تأثیر گذارد. در هنگام شکل گیري مغز انسان در دوران جنینی حدود صد تریلیارد ارتباط مغزي میان سلول هاي عصبی بوجود می آید. اگر با تکنولوژي موجود بخواهیم کامپیوتري با ظرفیت اطلاعات و پردازش مغز انسان داشته باشیم نیاز به حجمی برابر با یک آسمانخراش خواهیم داشت.

جالب اینجا است که در مورد اغلب انسانها این ساختمان مرتفع بلا استفاده مانده است و تنها از حداکثر یک و یا دو اتاق و تجهیزات آن استفاده می شود . جان کلام آنکه انسان با این همه پیچیدگی و ظرفیت ، بجاي آنکه از این نعمت خداداد ، حداکثر استفاده را کند و مسیر تکامل را بپیماید ، با دورشدن از فطرت حقیقی خود ، اهداف بزرگ را فداي اهداف حقیر و سریع الوصول می کند و حیات جسمی و روحی خود و دیگران را به مخاطره می اندازد . ولی حقیقت امر آن است که براي دسترسی تمامی افراد یک جامعه به سطحی از ایمنی و سلامت که در تعریف حداقل استانداردي که سازمان بهداشت جهانی ارائه داده است) یعنی سلامتی جسمی ، روحی و نه فقط بیمار نبودن) قرار گیرد نیاز به ایجاد تعادل در تمامی سطوح و ارکان اجتماعی خواهد بود . باید کنکاش کنیم که در سطح جامعه چه چیز حیات انسانها را مورد تهدید قرار می دهد و عمر طبیعی را از آنها می گیرد . نمی توان تنها یکی از ابعاد و یکی از علل را بررسی کرد چون تمامی این عوامل چون حلقه هاي زنجیر در ارتباطند ، همانگونه که بیماري جان انسان را تهدید می کند ، سوانح و حوادث نیز جان انسان را خواهد گرفت .

کودکی که والدین او تمام واکسن هایش را به موقع زده اند ، درصورت بیمار شدن به موقع نزد پزشک آورده شده است ، ازنظر ژنتیکی و تغذیه اي نیز هیچ مشکلی ندارد و درسلامت کامل جسمی و روانی است ، ممکن است در اثر یک غفلت پدر و مادر و اطرافیان در خانه ، مدرسه ، خیابان و ... دچارحوادثی ازقبیل سوختگی ، ضربه ، خشونت و ... گردد . بنابراین براي افزایش ضریب ایمنی در جامعه ، هیچیک از گزینه ها را نمی توان حذف کرد و با توجه به گستردگی موضوع ، قبل از شروع هر فعالیتی دراین زمینه باید افکار عمومی جامعه را نسبت به این موضوع حساس کرد. باید تک تک افراد جامعه به این باور برسند که ایمنی جزء جدایی ناپذیر چرخۀ حیات آنهاست. به امید آن روزي که هریک از ما به این باور برسیم که براي فراهم کردن زندگی بهتر و زیباتر براي خود ، باید تجسم زندگی دیگران در ذهن ما نیز بهتر و زیباتر شود.

بنیاد جوامع ایمن در پی کمک به القای حس آگاهی ، تفاهم، حمایت و راهبری مردمی است که در یک جا گرد هم آمده اند تا بتوانند برنامه های تاثیر گذار اجتماعی را به نحوی اجرا کنند که دیگر مشکلی به نام آسیب وجود نداشته باشد. جامعه ایمن اولین بار در کنفرانس جهانی جلو گیری از حوادث و آسیبها در سپتامبر ۱۹۸۹ در استکهلم سوئد مطرح شد که منجر به بیانیه این کنفرانس مبنی بر اینکه « تمامی افراد بشر باید از ایمنی و تندرستی یکسانی برخوردار باشند» گردید.
متاسفانه در ایران آسیبها دومین عامل مرگ و میر در همه گروهای سنی و اولین عامل مرگ در گروه سنی زیر 40 سال است.

اجرای طرح جامعه ایمن در ایران درچند شهر کوچک به بوته آزمایش گذاشته شده است که تنها شهر کاشمر، ارسنجان و بردسکن موفق به پیوستن به شبکه شهرهای جامعه ایمن جهان شده اند و شهرهای نی ریز، تهران ، شیراز، رفسنجان، و لواسان به عنوان کاندیدا مورد پذیرش شبکه جهانی جامعه ایمن قرارگرفته اند.

برای رسیدن به هدف نهایی یعنی "جامعه ایمن" کمیته جامعه ایمن باید به بیش از یک آسیب و یا یک گروه خاص از جمعیت به عنوان هدف توجه کند.
توجه چند جانبه به آسیبها و گروه های هدف باعث جهت گیری همیشگی فعالیت‌ها به سوی هدف، شناخت موثر از فرهنگ ایمنی و ارتقاء و نگهداری از آن در سطح جامعه می‌شود.


طرح پیشگیری از حوادث بر مبنای الگوی جامعه ایمن عبارتست از:

"پیشگیری از حوادث مبتنی بر ایجاد یک جامعه متکی بر همکاری بین بخشی، مشارکت مردم و دخالت مسولان محلی" به طور یقین چنین جامعه های با خصوصیات و معیارهای یاد شده زمانی تحقق خواهد یافت که تمام مردم، مسئولان و سازمانهای دولتی و غیر دولتی به وظایف خود واقف باشند و برآیند اقداماتی که صورت می‌گیرد،همسو و هماهنگ در راستای اهداف تعیین شده باشد.

تاریخ آخرین بروزرسانی   :  1392-2-25 15:40        برو بالای صفحه نسخه قابل چاپ